DNA-lid Ameerani Jarbandhan heeft de president schriftelijk gevraagd waar een duidelijk plan blijft om de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM) in stand te houden, ondanks herhaaldelijke incidenten waarbij passagiers zijn gestrand, met financiële en emotionele schade tot gevolg.
Aanleiding is onder meer het feit dat opnieuw passagiers zijn gestrand. Volgens Jarbandhan is dit geen op zichzelf staand geval. De afgelopen maanden en jaren zijn er meerdere momenten geweest waarop SLM-vluchten vertraagd, geannuleerd of technisch onveilig verklaard moesten worden.
Jarbandhan verwijst daarbij naar langdurige vertragingen op de Mid-Atlantische route, gestrande passagiers in Nederland en Miami, technische mankementen die tot last-minute annuleringen hebben geleid en situaties waarin reizigers dagenlang zonder adequate opvang of compensatie moesten wachten.
Volgens het DNA-lid blijft de overheid, terwijl deze incidenten zich opstapelen, maandelijks aanzienlijke bedragen in de SLM steken. De samenleving vraagt zich volgens haar af hoeveel geld precies wordt besteed aan het in stand houden van de maatschappij en waarom deze middelen niet worden ingezet voor sectoren die reeds jarenlang wachten op rechtvaardige behandeling.
Jarbandhan wijst daarbij op leerkrachten, verpleegkundigen, politiefunctionarissen en defensiemanschappen die nog steeds wachten op een 100% salarisverhoging. Velen van hen verdienen volgens haar rond de SRD 17.000 tot SRD 19.000 per maand, terwijl de bezoldiging van de president zonder toelagen SRD 149.000 per maand bedraagt, gekoppeld aan die van een algemeen directeur. Ook de kosten van woonvoorzieningen worden volgens Jarbandhan niet transparant gemaakt voor het volk.
Volgens Jarbandhan vraagt de samenleving zich af wie in Suriname daadwerkelijk de broekriem strakker moet aantrekken. Zij vraagt of dit de burger is die afhankelijk is van basale diensten, de leerkracht die kinderen onderwijst, de verpleegkundige die levens redt, de militair die de veiligheid waarborgt, of de overheid die ervoor kiest miljoenen te blijven investeren in een luchtvaartmaatschappij die structureel faalt in haar primaire taak zonder een duidelijk plan.
Jarbandhan verzoekt de president om een duidelijke onderbouwing van het besluit om de SLM operationeel te houden, een overzicht van de maandelijkse financiële injecties in de maatschappij, een evaluatie van de maatschappelijke kosten van de herhaalde incidenten en een toelichting op de prioritering van overheidsmiddelen in relatie tot de achterstallige salarisverhogingen voor essentiële beroepsgroepen.
Volgens Jarbandhan verdient de samenleving transparantie, rechtvaardigheid en een duidelijke koers. Zij ziet de schriftelijke beantwoording van de president met belangstelling tegemoet.
