Het is zorgwekkend dat de minister van Financiën en Planning zo onschuldig bekendmaakt dat SLM maandelijks USD 2 miljoen van de staat krijgt, terwijl het bedrijf geen jaarverslagen indient. Hoe controleert de overheid SLM dan? Waar gaat die USD 2 miljoen naartoe als er geen jaarverslagen zijn? Dit is het toppunt van mismanagement.
Daarnaast is een nieuwe Raad van Commissarissen benoemd, wat opnieuw wijst op politieke benoemingen. Ook zijn er adviseurs benoemd. Zoveel ‘expertise’ lijkt er dus wel te zijn binnen en rondom het staatsbedrijf, maar ondertussen blijft SLM verlieslatend en moet de staat maandelijks miljoenen dollars blijven ophoesten.
Een adviseur van het Kabinet van de President zit bovendien in tal van commissies en werkgroepen. Toen daar eerder vragen over werden gesteld, verdedigde hij zich door te zeggen dat bepaalde werkgroepen onbezoldigd zijn en dat hij slechts zijn bijdrage levert. Maar een verduidelijking over hoeveel vergoedingen hij daadwerkelijk ontvangt en of het bij al die functies daadwerkelijk om expertise gaat of om politieke benoemingen, is nooit gekomen.
Er werd ook gesteld dat zijn expertise schaars is en dat hij zou helpen om de luchtvaartsector verder te ontwikkelen. Maar na een jaar is daar vooralsnog weinig van te merken. Waar is die expertise?
Recent stelde deze adviseur/commissielid dat SLM een transformatie ondergaat. Maar ondertussen vloeien er maandelijks miljoenen Amerikaanse dollars naar dit verlieslatende staatsbedrijf. Dat aspect werd niet aangehaald. Wel worden de positieve ontwikkelingen benoemd, terwijl de verliezen, de afhankelijkheid van staatssteun en de nadelen worden vermeden.
Is dit politiek bedreven communiceren over een staatsbedrijf? Of hebben bepaalde functionarissen er zelf voordeel bij om de situatie rooskleuriger voor te stellen dan die werkelijk is?
Want als er zoveel ‘expertise’ is aangetrokken, zoveel adviseurs en zoveel commissies en werkgroepen zijn ingesteld, mag de samenleving op zijn minst verwachten dat daar ook aantoonbare resultaten tegenover staan. Zeker wanneer de belastingbetaler maandelijks USD 2 miljoen moet ophoesten voor een bedrijf dat niet eens zijn jaarverslagen indient.
De vraag die dan resteert, is simpel: waar is de expertise als de miljoenen blijven verdwijnen en de samenleving nog altijd geen volledige duidelijkheid krijgt over de financiële situatie van SLM?
