Jennifer van Dijk-Silos zei bij Stanvaste Radio dat leden van de rechterlijke macht in Suriname niet voor zeer korte tijd benoemd zouden moeten worden. Volgens haar worden de zittende en staande magistratuur wereldwijd, behalve in Amerika, niet voor een zeer korte periode benoemd. In Amerika wisselen rechters per verkiezing, maar dat is volgens haar een heel ander systeem. Zij stelde dat men in Suriname daarvan heeft afgekeken en in de wet een termijn van vijf jaar voor de procureur-generaal heeft voorgesteld.
Volgens Van Dijk-Silos brengt zo’n benoeming voor vijf jaar een groot risico met zich mee, omdat de procureur-generaal dan een politieke figuur kan zijn van de grootste politieke partij die zo’n kandidaat voordraagt, met alle gevolgen van dien. Zij stelde dat het benoemingenbeleid in Suriname niet gebonden is aan één politieke partij, maar dat het een systeem is dat te maken heeft met eigen mensen en vrienden.
Als voorbeeld noemde zij ex-president Santokhi, die volgens haar de fout maakte om aan het begin van zijn termijn te zeggen dat hij zijn familie en vrienden vertrouwt en kent en anderen niet. Volgens Van Dijk-Silos was het friends-and-family-systeem duidelijk te zien onder zijn bestuur en dat systeem speelt eenmaal bij het benoemingenbeleid.
Zij waarschuwde verder dat dit gevaar nog groter wordt als de procureur-generaal voor vijf jaar wordt benoemd en die termijn daarna ook verlengd kan worden. Volgens haar ontstaat dan het risico dat de functionaris zich zal richten op het behagen van degenen die over verlenging van het contract beslissen.
