Ingezonden
De Wet verbod kansspelen is inhoudelijk een goede en noodzakelijke wet. Zij beoogt kwetsbare burgers te beschermen tegen gokverslaving, financiële ondergang en de sluipende ondermijning van gezinnen en gemeenschappen. In een samenleving waar online en illegale kansspelen steeds agressiever worden aangeboden, is duidelijke regelgeving geen luxe maar een plicht van de wetgever.
Toch roept de behandeling van deze wet in De Nationale Assemblee serieuze vragen op. Niet over de inhoud, maar over de prioriteit die de leiding van het parlement eraan geeft.
Waar bij andere wetsvoorstellen. zoals wijzigingen in de rechterlijke macht. met opvallende snelheid wordt gehandeld, blijft het rond deze wet opvallend stil. Bij eerdere wetten werd binnen twee dagen een commissie van rapporteurs benoemd en stond de verdere behandeling al op de rails. Bij de Wet verbod kansspelen is dat tot op heden niet gebeurd.
De vraag dringt zich op. waarom deze vertraging? Waarom krijgt een wet die sociale schade moet voorkomen niet dezelfde urgentie als andere dossiers? Kansspelen veroorzaken geen abstract probleem. Ze leiden tot schulden, criminaliteit, gezinsproblemen en mentale nood. Juist daarom zou men verwachten dat deze wet met voortvarendheid wordt opgepakt.
De verantwoordelijkheid hiervoor ligt nadrukkelijk bij de leiding van De Nationale Assemblee, met voorzitter Ashwin Adhin. Als de agenda selectief wordt gevuld, ontstaat het beeld dat sommige wetten belangrijker zijn dan andere. Dat beeld ondermijnt het vertrouwen van burgers in het parlement.
Niemand beweert dat de Wet verbod kansspelen perfect is. Elk wetsvoorstel verdient een degelijke en kritische behandeling. Maar vertraging zonder duidelijke uitleg is geen zorgvuldigheid. Het is nalatigheid.
Als De Nationale Assemblee werkelijk zegt op te komen voor de belangen van het volk, dan hoort bescherming tegen de schadelijke effecten van kansspelen daar vanzelfsprekend bij. Prioriteiten op de agenda zijn geen toeval. Ze zijn een politieke keuze.
De vraag blijft daarom gerechtvaardigd. Heeft de Wet verbod kansspelen geen prioriteit voor Adhin en de leiding van DNA, of mogen burgers binnenkort alsnog rekenen op dezelfde spoed die bij andere wetten wél mogelijk blijkt te zijn?
J. Hildenberg
