De voormalige firstlady en weduwe van gewezen president Chandrikapersad Santokhi, Mellisa Santokhi-Seenacherry, hield ook een toespraak tijdens de staatsuitvaart gisteren en deelde enkele bijzondere herinneringen aan haar echtgenoot. Ze vertelde dat wanneer hij thuis kwam, hij haar altijd opzocht om te weten wat ze deed en hoe het met haar ging. Wanneer ze samenliepen, hield hij haar hand vast omdat haar hakken te hoog waren en zij hem niet kon bijbenen. Tijdens turbulentie op een vlucht stak hij altijd zijn hand naar haar, omdat hij wist dat zij dat niet kon verdragen.
Over een dieptepunt in haar carrière vertelde ze dat hij tegen haar had gesproken over wenselijkheden en hard werken, en dat de almachtige beslist waarvoor hij haar zal inzetten. Werk hard, doe je best en God doet de rest, legde hij haar uit. Hij merkte ook op dat ze ontzettend gegroeid is en dat ze met negativiteit inmiddels om kan gaan. Ze vertelde dat hij vond dat hij tekort was geschoten om haar daarop voor te bereiden, omdat ze voor een keer voor de haaien werd gegooid. Tegelijk zag hij dat zij door ervaring sterker en wijzer was geworden.
Ze sprak over een van zijn favoriete liedjes, Suhani raat, en hoe hij altijd mee zong zodra het afgespeeld werd. Iedere relatie heeft haar eigen dynamiek en haar eigen taal van liefde, benadrukte ze. De familie heeft een onvervangbaar verlies geleden met zijn heengaan, en Suriname heeft een grote zoon verloren; dat verlies wordt gevoeld door vriend en vijand. Hij was de grondlegger van de broemtjie djarie filosofie, een natie waarin iedere Surinamer zich erkend, gezien en vertegenwoordigd mag voelen. Dit ideaal droeg hij niet alleen in woorden, maar ook in zijn hart en handelen.
Ze riep alle leiders op om het voorbeeld te zijn van samenwerking en het belang van een natie voorop te stellen, vooral in deze turbulente tijden. Ze bedankte iedereen, nationaal en internationaal, alle delegaties en landen die vertegenwoordigd waren. Ook sprak ze haar speciale dank uit aan president Irfaan Ali van Guyana en premier Gilmar Pisas van Curaçao voor hun bijzondere band met Santokhi, net als broers.
