Op 22 februari 1898 werd Anton de Kom geboren in Paramaribo, Suriname, toen een kolonie van Nederland. Hij groeide op in een samenleving die werd gekenmerkt door kolonialisme, racisme en sociale ongelijkheid, wat zijn latere leven en werk sterk zou beïnvloeden.
In 1920 vertrok hij op 22-jarige leeftijd naar Nederland, waar hij zich aansloot bij antikoloniale en linkse kringen. In deze jaren sprak hij zich steeds nadrukkelijker uit tegen kolonialisme en racisme en zette hij zich in voor de rechten van Surinamers en andere onderdrukte bevolkingsgroepen.
In 1926 trouwde hij met Petronella (Nel) Borsboom, met wie hij vier kinderen kreeg.
In 1933 keerde hij met zijn gezin terug naar Suriname om voor zijn zieke moeder te zorgen, maar zij overleed vóór zijn aankomst. In Paramaribo zette De Kom zich in voor arbeiders en nazaten van tot slaaf gemaakten. Hij organiseerde bijeenkomsten die veel mensen trokken, waarbij hij sprak over sociale rechtvaardigheid en gelijkheid. Zijn activiteiten werden gezien als een bedreiging door de koloniale autoriteiten: hij werd zonder proces gearresteerd en later onder dwang naar Nederland teruggestuurd. Zijn arrestatie leidde tot protesten en onrust in Paramaribo.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot De Kom zich aan bij het Nederlandse verzet en schreef hij voor communistische verzetsbladen. In 1944 werd hij gearresteerd door het naziregime, via Kamp Vught gedeporteerd naar Duitsland, en kwam hij op 24 april 1945 om in concentratiekamp Sandbostel.
De nalatenschap van Anton de Kom is tot op de dag van vandaag van grote betekenis in zowel Nederland als Suriname en daarbuiten. Bezoekers kunnen in Suriname zijn standbeeld en documenten over zijn werk bezichtigen, en in Nederland wordt hij geëerd in musea en tentoonstellingen, zoals in het Suriname Museum in Amsterdam, waar zijn invloed en leven worden belicht.
Zijn boek, Wij Slaven van Suriname, werd in 1934 gepubliceerd en in het begin in Suriname verboden, maar is nu een essentieel werk dat helpt nieuwe generaties bewust te maken van de echte geschiedenis van Suriname. Het boek geeft een ongefilterde kijk op het koloniale verleden, de onderdrukking van zowel tot slaaf gemaakten als contractarbeiders, en de structurele ongelijkheid binnen de koloniale samenleving. Deze gedeelde geschiedenis van uitbuiting en onderdrukking verbindt ons als volk en biedt de kans om lessen te trekken uit het verleden. Het herinnert ons eraan dat censuur en onderdrukking, zoals in koloniale tijden, nooit opnieuw mogen plaatsvinden in de hedendaagse samenleving. Anton de Kom blijft een icoon van verzet, vrijheid en gelijkheid, en zijn boodschap resoneert nog altijd bij nieuwe generaties.
