Suriname praat graag over mentale gezondheid, maar kijkt weg wanneer het gaat om de mentale gezondheid van leerkrachten. Dat stelt de onderwijsbond, het Syndicaat Voor Onderwijsgevenden, in een recent bericht op hun officiële Facebookpagina. De vakbond maakt in heldere woorden duidelijk:
“DIT IS GEEN NALATIGHEID MEER, DIT IS VERWAARLOZING.”
Volgens het Syndicaat staan leerkrachten onder extreme druk. Zij dragen niet alleen de zorgen van hun eigen gezin, maar vangen dagelijks ook de trauma’s, armoede en problemen van tientallen leerlingen op. De gevolgen laten zich niet onbetuigd zien: burn-outs, depressies en psychiatrische behandelingen nemen toe, terwijl structurele ondersteuning vanuit het ministerie uitblijft.
Veel leerkrachten worden bovendien gedwongen meerdere banen te combineren om financieel rond te komen. Uitgeput en financieel gewurgd staan zij voor de klas. Het gevolg is dat steeds meer leerkrachten het onderwijs verlaten, waardoor waardevolle ervaring verdwijnt en het systeem langzaam bloedt leeg.
Het Syndicaat noemt het onacceptabel dat minister van Onderwijs, Dirk Currie, herhaaldelijk stelt dat salarisverhoging “niet zijn pakkie aan is”. In hun bericht staat:
“DIT IS GEEN BELEID, DIT IS BESTUURLIJK WEGKIJKEN!”
Een ministerschap betekent verantwoordelijkheid nemen, juist wanneer het schuurt, stelt de vakbond. Wie de leerkracht laat opbranden, ondermijnt bewust de toekomst van Suriname. Leefbare lonen, structurele psychosociale ondersteuning en respect voor het beroep zijn geen gunsten, maar plichten. Zonder gezonde leerkrachten is er geen onderwijs en geen land.
De oproep van het Syndicaat eindigt met een duidelijke boodschap aan collega’s en de samenleving:
“Wie eenheid wil, moet zelf het voorbeeld zijn. Organisaties volgen pas, wanneer individuen opstaan!”
Het is een oproep die niet vraagt om begrip, maar om daadwerkelijke actie van het ministerie van Onderwijs.
