Econoom Winston Ramautarsing heeft zich kritisch uitgelaten over de nieuwjaarsrede van president Jennifer Simons tijdens de Vereniging van Economisten in Suriname (VES). Volgens hem sprak de president goede voornemens uit, maar bleef zij vaag over concrete acties. Haar boodschap klonk goed, maar was onvoldoende actiegericht, waardoor er te weinig vertrouwen is dat de plannen daadwerkelijk uitgevoerd worden. Hoogtepunten uit de speech kon hij niet vinden. De president besprak het volledige spectrum en noemde alle goede zaken, maar hij had het concreter willen zien, zegt hij.
Een van de weinige concrete punten die wél genoemd werd, is het voornemen om de Sociaal Economische Raad (SER) opnieuw te benoemen. De vorige president had dit nagelaten, waardoor de SER drie jaar lang was uitgeschakeld. Juist in tijden van economische problemen is de raad noodzakelijk, zegt hij. De SER moet bestaan uit mensen van de vakbeweging, het bedrijfsleven en de overheid en fungeren als economisch adviesorgaan.
Voor de rest bleef de president bij algemene uitspraken, zoals het streven om meer te halen uit de goudsector. Er werd niet aangegeven of en hoe politie, leger, douane en andere veiligheidsdiensten worden ingezet om smokkelen te voorkomen en belastingen daadwerkelijk te innen. Volgens hem ontbreekt het aan concreetheid.
Achter de ordeningen in de goudsector zitten belangen. Personen die politieke partijen zwaar hebben gesponsord, zouden zeggen: “don’t touch”. Tegelijkertijd lobbyen goudproducenten om de belasting te verlagen naar twee procent. De huidige 5,5 procent weigeren ze te betalen, waardoor er wordt gesmokkeld. Hard optreden van de regering wordt verwacht, maar niet realistisch geacht, omdat mensen aan de top zelf belangen hebben, zegt hij.
Criminele handelingen en corruptie moeten niet alleen worden bestreden, maar moeten ook daadwerkelijk worden afgestraft. De staat moet alle middelen inzetten om te voorkomen dat mensen produceren zonder hun deel af te dragen aan de staat. De vorige regering deed daar niets aan, en deze regering gaat op dezelfde oude voet door, zegt hij.
Simons had “kenki” beloofd en het systeem zou veranderen, maar dat gebeurt volgens hem niet. Er is geen verschil in beleid, alleen een voortzetting van het oude beleid. De begroting van 2026 is een kopie van die van 2025. Het tekort is alleen groter geworden omdat deze regering van geld spenderen houdt. Elke minister is al een paar keer op reis geweest, en ook de vicepresident gaat naar Zwitserland. Volgens hem: “Alla mang moes go koiri tjing so, zo nauw nemen ze niet met het weinige geld, de mang e spen eng.”
De regering gaat niet zorgvuldig om met het beschikbare geld. Suriname zit met een tekort van SRD 10 miljard: er wordt 10 miljard meer uitgegeven dan er wordt verdiend. Dat is volgens hem absoluut onhoudbaar. Toch krijgt de regering deze begroting goedgekeurd in het parlement.
