De extra SRD 1.000 voor alle ambtenaren in december, toegekend door de regering, wordt gepresenteerd als verlichting voor het volk. In werkelijkheid is het niet meer dan een kleine druppel op een gloeiende plaat. Na vijf maanden regering-Simons–Rusland voelt het volk nog steeds geen echte verlichting. Het bedrag biedt geen structurele hulp, zeker niet in een periode waarin de prijzen in de winkels stijgen en de nutsvoorzieningen steeds duurder worden. Burgers vragen zich af wanneer de daadwerkelijke verandering of verlichting zal komen, want het “kerstcadeau” van SRD 1.000 is allang opgegaan aan maandelijkse vaste lasten.
De koopkracht staat verder onder druk, dit wordt bevestigd door officiële cijfers. Volgens het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS) is het prijsniveau in november 2025 met 0,8 procent gestegen ten opzichte van oktober. Vergeleken met november 2024 liggen de prijzen gemiddeld zelfs 11,6 procent hoger. Concreet betekent dit dat een product dat in november 2024 SRD 100 kostte, in november 2025 al rond de SRD 111,60 lag. Gezien de aanhoudende stijgende trend is het zeer waarschijnlijk dat de prijzen in de winkels in december verder zijn opgelopen. Hierdoor gaat men steeds minder kunnen kopen met hun geld.
De SRD 1.000 die nu is uitgekeerd, voelt dan ook als een zoethouderij. Met dat bedrag kan men nauwelijks iets wezenlijks doen in een economie die zichtbaar verslechtert. De prijzen in de winkels blijven stijgen, de waarde van de SRD daalt verder en de inflatie neemt toe. De Suriname Economic Oversight Board (SEOB) heeft hier eerder al voor gewaarschuwd: de inflatie steeg van 6% in februari naar 10,8% in augustus. Over deze zorgwekkende economische achteruitgang wordt opvallend weinig gesproken.
Tegelijkertijd wordt de samenleving geconfronteerd met steeds zwaardere lasten. Gasprijzen worden om de drie maanden verhoogd, elektriciteit wordt duurder en autoverzekeringen zijn fors gestegen. Voor het doorsnee huishouden stapelen deze kosten zich op, terwijl de salarissen hetzelfde blijven en de koopkracht verder wordt uitgehold. Daarnaast heeft minister Tsang van Openbare Werken onlangs bekendgemaakt dat er op korte termijn vuilophaalgeld zal worden ingevoerd. Dit betekent opnieuw een extra financiële last voor burgers die nu al moeite hebben om rond te komen.
De vraag dringt zich dan ook op: is er werkelijk geen andere optie dan het volk steeds verder te belasten? Waarom wordt er niet gesneden in de exorbitant hoge salarissen van DNA-leden, ministers, de vicepresident en de president zelf? Juist daar liggen mogelijkheden om het goede voorbeeld te geven en te laten zien dat offers eerlijk worden verdeeld.
President Jennifer Simons heeft laten zien dat zij in staat is om maatregelen van de vorige regering terug te draaien. Zo zijn onder andere de Royalties Voor Iedereen (RVI), grondconversie en de studententoelage stopgezet. Als dat mogelijk is, waarom kunnen verhogingen van nutsvoorzieningen dan niet worden bevroren? Waarom kunnen de hoge salarissen binnen de top van de overheid niet worden teruggedraaid via een presidentieel besluit of een wetswijziging?
Dit roept ernstige vragen op over prioriteiten. De president lijkt bereid om te sleutelen aan wetgeving rond de rechterlijke macht, maar niet om wetten aan te passen die direct verlichting zouden bieden aan de samenleving. Gaat het hier om het belang van het volk, of om partijbelangen en selectieve keuzes waarbij de zwaarste lasten consequent bij de burger worden neergelegd?
In plaats daarvan lijkt de focus vooral te liggen op het blijven lenen van geld om dure projecten uit te voeren, terwijl de dagelijkse realiteit van de burger steeds moeilijker wordt. Zolang de regering geen duidelijke keuzes maakt om de lasten eerlijker te verdelen en ook zichzelf beperkingen oplegt, zal het vertrouwen van het volk verder afbrokkelen. Structurele verlichting vraagt om moedige besluiten, niet om symbolische bedragen die de pijn slechts kortstondig verbloemen.
Ingezonden
John Hildenberg
