Criticus Filia Kramp, die bekendstaat om haar scherpe en consequente kritiek op het functioneren van de regering en de overheid, heeft zich fel uitgelaten over de huidige politieke situatie. Volgens haar zijn politici momenteel vooral bezig met persoonsgerichte aanvallen en afrekeningen met de vorige regering, terwijl belangrijke wetswijzigingen, zoals die van de Rechterlijke Macht, niet helder en schriftelijk met het volk worden gedeeld. Kramp reageerde via haar Facebookpagina op recente uitspraken van DNA-lid Bronto Somohardjo, die pleitte voor afschaffing van de Wet in staat van beschuldiging politieke ambtsdragers.
Volgens Somohardjo creëert deze wet een onrechtvaardig onderscheid tussen gewone burgers en politieke bestuurders. Daarnaast zou de wet het vertrouwen van het volk in de rechtsstaat aantasten. Deze argumentatie kan echter niet rekenen op bijval van Kramp, die de uitspraken van het parlementslid als selectief en politiek gemotiveerd bestempelt.
Kramp stelt kritische vragen bij de prioriteiten van de politiek. Waarom worden er volgens haar geen structurele inspanningen geleverd om deze zogenoemde ondemocratische wet af te schaffen, maar ook niet om álle ondemocratische en koloniale wetten tegen het licht te houden? Waarom blijft een integrale benadering uit? Daarnaast vraagt zij zich af waarom de wijziging van de grondwet om het Openbaar Ministerie en de procureur-generaal ingrijpend aan te passen niet helder, niet-partijpolitiek en schriftelijk met het volk wordt gedeeld.
Verder wijst Kramp op het uitblijven van een grondige herziening van de NMR-grondwet van 1987. Volgens haar zou een volledige doorlichting en revisie van deze grondwet een logischer en eerlijker vertrekpunt zijn voor hervormingen binnen de rechtsstaat. In plaats daarvan, zo stelt zij, wekt het huidige handelen de indruk dat de inspanningen persoonsgericht zijn en vooral bedoeld als afrekening met de vorige regering, in het bijzonder de VHP.
“Doe het beter dan zij het deden,” houdt Kramp de huidige machthebbers voor. Volgens haar bouw je op deze manier geen goed bestuur en geen stabiele democratische rechtsstaat. Zij spreekt van een hardnekkige machtsreflex bij sommige politici en vraagt zich openlijk af of het de bedoeling is dat de Republiek Suriname tot in de eeuwigheid in handen van de NDP blijft, waardoor Surinamers in feite niets meer te kiezen zouden hebben.
Het willekeurig aanpassen van wetten, afhankelijk van wie aan de macht is, tast de fundamenten van de democratie aan. Kramp waarschuwt dat Suriname hiermee afglijdt naar een situatie waarin recht en wet ondergeschikt raken aan politieke belangen, een ontwikkeling die volgens haar allesbehalve bevorderlijk is voor goed bestuur en duurzame democratie.
De scherpe opmerkingen van Kramp leggen een dieper probleem bloot: de betrouwbaarheid van politici en hun omgang met wetgeving. In plaats van wetten te wijzigen in het algemeen belang, lijkt de focus vaak te liggen op aanpassingen die politiek of persoonlijk voordeel opleveren. Selectieve wetswijzigingen, ingegeven door revanchegevoelens, ondermijnen niet alleen het vertrouwen in de politiek, maar ook in de democratische rechtsstaat zelf.
